Kino drogi
Amerykańska młodzież po wojnie . W latach 50. w Stanach Zjednoczonych można było zaobserwować ciekawe zjawisko. Młodzi ludzie przeciwstawiając się konsumpcyjnemu trybowi życia społeczności amerykańskiej postanowili wyrazić swój sprzeciw.
Nie chcieli zachowywać się tak jak ich rodzice, konsumować coraz większych ilości masowo wytwarzanych, pięknie opakowanych produktów. Nie chcieli też ubierać się tak jak przedstawiciele starszego, skostniałego w swoich normach etycznych pokolenia. Ci młodzi gniewni ubierali się w starą, wytartą odzież, nierzadko mieli kontakt z narkotykami, spożywali niemałe ilości alkoholu. Inspiracją dla nich była niezwykle popularna swego czasu książka Jacka Kerouaca pt. ,,W drodze’’.
To właśnie bohaterami tej powieści byli młodzi, wolni ludzie, którzy podróżowali autostopem przez Stany Zjednoczone. Dla bohaterów tej książki liczyła się przede wszystkim wolność i radość, jaką dawała im wielogodzinna podróż po amerykańskich autostradach międzystanowych. Bohaterowie nie stronili od suto zakrapianych imprez, uwielbiali dobrą muzykę, często przebywali w wypełnionych dymem papierosowym spelunkach. Nikt z nich nie miał stałej pracy – dorabiali w mijanych miasteczkach i wsiach. Zdobyte tam pięniądze wydawali na kolejne przyjemnośći. Książka osiągnęła w USA status kultowej i wielu młodych przedstawicieli tamtejszego społeczeństwa traktowało ją jako swoistą instrukcję dotyczącą stylu życia.
W latach 60. powstał nowy ruch. Hipisi, zwani też dziećmi kwiatami, na licznych demonstracjach i koncertach, wyrażali swój sprzeciw wobec krwawej wojny w Wietnamie i jej skutków w postaci kryzysu ekonomicznego. Hipisi sprzeciwiali się także dyskryminacji rasowej, zwłaszcza karygodnemu traktowaniu Murzynów. Hipisi ubierali się w kolorową odzież, tworzyli rozmaite komuny. Oblicze nowego ruchu młodzieżowego znalazło swój pełny wyraz w postaci słynnego koncertu w Woodstock. Niektórzy przedstawiciele starszego pokolenia patrzyli na wygłupy młodych z przymrużeniem oka, w myśl zasady: Młodość musi się wyszumieć.
Niektórzy natomiast bardzo brutalnie reagowali na nową falę młodzieży – nieraz dochodziło do krwawych starć między dziećmi kwiatami a policją. Hipisi dzisiaj utożsamiani są z pojęciem wolności, niczym nieskrępowanej swobody życia. Pierwszy film drogi stanowił dla hipisów swoisty manifest światopoglądowy. Hipisi uważali bohaterów ,,Easy Ridera’’ za synonim wolności. Billy i Wyatt, dwaj swobodni jeźdźcy z dużego ekranu, mknęli na swoich motocyklach przez amerykańskie miasta i wsie. Hipisi również częstokroć żyli w drodze. Przemieszczali się z miejsca w miejsce, by znaleźć wymarzony, idealny skrawek ziemi do zamieszkania. Przebywanie w drodze stało się bardzo modną koncepcją życiową w ówczesnych latach w Stanach Zjednoczonych.